Top down is een complex probleem in stukken hakken; methodisch uitwerken; ontwerpen onder architectuur en daarna maken. Alles van grof naar fijn min of meer volgens de waterval methode. Zo maken we gebouwen, infrastructuur en (management) informatie systemen. Dit is de blauwe wereld van de denkers. Zij hebben het overzicht.
Bottum up is een probleem of uitdaging creatief aanpakken. Er is een idee van een oplossingsrichting. Die wordt getest, het werkt maar half. Een nieuwe richting ontstaat. Kortom de oplossing wordt gevonden door het te proberen en ontstaat tijdens het werk. Dit is de wereld van de doeners. Ook Agile software ontwikkeling en RUP werken zo. Net als veel kunstenaars. Zij kunnen producten maken.
Als je slechts een van de twee werelden toepast mis je veel. Niet alles is te top down plannen. Doe dit alleen op hoofdlijnen. Laat de makers de ruimte op hun manier de problemen aan te pakken. Beperkt hun tijd zodat de resultaten binnen de grenzen worden opgeleverd.
Geef beide werelden de ruimte en gebruik hun kracht: ratio en creativiteit.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comments:
Pieter,
Naast de projectmatige top down en bottom up aanpak van BI zie ik ook bij de datamodel/datarchitectuur kant van BI/DWH een bottom up aanpak, dwz vanuit de bron werken (Bijvoorbeeld Data Vault) en top down, dwz vanuit de analyse (Bijvoorbeeld Kimball) aanpak. Vaak worden top down en botom up van het projectmanagtement en de DWH architectuur met elkaar verward. Overigens, ook bij de DWH architectuur is een hybride aanpak uiteindelijk de beste.
Post a Comment